Rise of the Guardians

เรื่องย่อ Rise of the Guardians ห้าเทพผู้พิทักษ์ HD

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเบื้องหลังตำนานซานตาคลอส (อเล็ค บัลด์วิน) กระต่ายอีสเตอร์ (ฮิวจ์ แจ็คแมน) นางฟ้าฟันน้ำนม (อิสลา ฟิชเชอร์) และแซนด์แมน มีเรื่องราวมากกว่าที่เราเคยรู้กันมาล่ะ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าผู้มอบของขวัญ ไข่ เงินและความฝันเป็นมากกว่าที่เราคาดคิด และใน “Rise of the Guardians” พวกเขาก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ซะด้วยสิ! ตัวละครจากเทพนิยายสมัยเด็กเหล่านี้ที่เป็นอมตะ แข็งแกร่งและพลิ้วไหว ได้รับมอบหมายให้ปกป้องความไร้เดียงสาและจินตนาการของเด็กๆ ทุกวัยอย่างเต็มพลังความสามารถ เมื่อภัยร้ายวางแผนจะขจัดผู้พิทักษ์เหล่านี้ให้หายไปจากโลกด้วยการพรากความ หวังและความฝันจากพวกเด็กๆ ผู้พิทักษ์ที่เป็นที่รักเหล่านี้จึงต้องอาศัยความช่วยเหลือจากแจ็ค ฟรอสต์ (คริส ไพน์) ผู้พิทักษ์จำยอม ผู้อยากจะมีความสุขกับวันหิมะโปรยปรายมากกว่าการกอบกู้โลก จากซอกหลืบที่ลึกที่สุดของขั้วโลกเหนือ ไปสู่หลังคาเมืองเซี่ยงไฮ้ และเมืองเล็กกระจิ๋วริ๋วในนิวอิงค์แลนด์ รวมไปถึงดินแดนไกลโพ้น เหล่าผู้พิทักษ์จะต้องโรมรันครั้งใหญ่กับพิทช์ (จู๊ด ลอว์) ปีศาจฝันร้ายจอมเจ้าเล่ห์ ผู้ซึ่งวิธีการในการยึดครองโลกของเขาคือการกระจายความกลัวไปทั่วโลก และหนทางเดียวที่จะปราบเขาได้คือพลังแห่งศรัทธา…และเวทมนตร์ของผู้พิทักษ์

Read more »

Jack The Giant Slayer

เรื่องย่อ Jack The Giant Slayer แจ็คผู้สยบยักษ์

สงครามสมัยโบราณกาลก่อตัวขึ้นอีกครั้ง เมื่อหนุ่มชาวสวนเปิดประตูระหว่างโลกของเรากับเผ่ายักษ์ที่น่าหวาดกลัวขึ้น โดยบังเอิญ (แจ็คผู้สยบยักษ์) การปลดปล่อยยักษ์มาสู่โลกเป็นครั้งแรกในรอบหลายศตวรรษ พวกยักษ์พยายามกู้ดินแดนที่เคยเสียไป ทำให้พ่อหนุ่มแจ็ค (นิโคลัส ฮอลท์) ต้องเข้าสู่สมรภูมิรบเพื่อขัดขวางพวกยักษ์ เป็นการต่อสู้เพื่ออาณาจักร ประชาชน และความรักจากเจ้าหญิงผู้กล้าหาญ เขาต้องเผชิญหน้ากับเหล่านักรบผู้ไม่ยอมถอยหนีที่เขาคิดว่ามีอยู่แค่ในตำนาน เท่านั้น และทำโอกาสนี้ให้เป็นตำนานของตัวเขา ไบรอัน ซิงเกอร์ ผู้สร้างภาพยนตร์ชื่อดังกำกับมหากาพย์ภาพยนตร์แอ็คชั่นผจญภัย 3 มิติ แจ็คผู้สยบยักษ์ นำแสดงโดย นิโคลัส ฮอลท์ (X-Men: First Class) ในภาพยนตร์ยังประกอบด้วย เอเลียนอร์ ทอมลินสัน รับบทเป็น เจ้าหญิงอิซาเบล, สแตนลีย์ ทุคชี่ Jack The GiantSlayer (Captain America: The First Avenger) รับบทเป็น ลอร์ดโรเดริคจอมเจ้าเล่ห์, เอียน แม็คเชน (Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides) รับบทเป็น กษัตริย์บราห์มเวล ผู้ถูกศัตรูรุมล้อม, บิล ไนฮี่ (Harry Potter and the Deathly Hallows) รับบทเป็น ผู้นำเหล่ายักษ์, นายพลฟอลลอน และ ยวน แม็คเกรเกอร์ (Star Wars, The Ghost Writer) รับบทเป็น เอลมองต์ ผู้รักษาการณ์พระราชวัง บทภาพยนตร์โดย แดร์เร็น เลมเก้ และ คริสโตเฟร์ แม็คควอรี่ และ แดน สตัดนีย์ เนื้อเรื่องโดย แดร์เร็น เลมเก้ และ เดวิด ด็อบคิน ภาพยนตร์อำนวยการสร้างโดย นีล มอริตซ์, เดวิด ด็อบคิน, ไบรอัน ซิงเกอร์, แพทริค แม็คคอร์มิค และ โอริ มาร์เมอร์ ร่วมกับโธมัส ทัล, จอน แจชนี่, อเล็กซ์ การ์เซีย, โทบี้ เอ็มเมอริช, ริชาร์ด เบร็นเนอร์, ไมเคิล ดิสโก้ อำนวยการสร้างบริหารโดย โอริ มาร์เมอร์ร่วมอำนวยการสร้างโดย จอห์น ริคคาร์ด ทีมผู้สร้างสรรค์ภาพยนตร์ ได้แก่ผู้ร่วมงานกับซิงเกอร์มาอย่างยาวนาน ผู้กำกับภาพ นิวตัน โธมัส ซีเกล (X-Men, Superman Returns) และผู้ลำดับภาพ จอห์น ออตแมน (X2, Superman Returns) ผู้ออกแบบฉาก แกวิน บ็อคเค็ต (Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith) Jack the Giant Slayer แจ็คผู้สยบยักษ์ มีกำหนดเข้าฉายอย่างเป็นทางการในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 ในโรงภาพยนตร์เท่านั้น ทั้งในโรงภาพยนตร์ระบบ 3 มิติ และระบบดิจิตอลทั่วไป Jack theGiantSlayer เป็นเรื่องที่เกิดในดินแดนที่แสนสงบสุขมาแสนนาน ที่บ้านของ แจ็ค (นิโคลัส ฮอลท์) เด็กหนุ่มชาวนาซึ่งได้รับสืบทอดถั่ววิเศษ อุบัติเหตุเกิดขึ้นเมื่อถั่วโดนน้ำทำให้บ้านซึ่งมี แจ็คผู้สยบยักษ์ เจ้าหญิงอิสซาเบลลา (เอลินอร์ ทอมลินสัน) ติดอยู่ในนั้น ถูกต้นถั่วซึ่งกำลังสูงขึ้นเรื่อยๆ ทั้งบ้านทั้งเจ้าหญิงลอยติดขึ้นไปสูงเทียมฟ้าจนถึงดินแดนของยักษ์ เป็นหน้าที่ของแจ็คที่ต้องปีนต้นถั่วขึ้นไปเข้าสู่ดินแดนที่ไม่มีใครอยาก ติดตามไปด้วย เพื่อช่วยเจ้าหญิงกลับมาให้ได้ สำหรับแจ็คผู้ฆ่ายักษ์นี้ จะได้นักแสดงมาร่วมเยอะแยะมากมาย ไม่ว่าจะเป็น นิโคลัส ฮอลท์ (Nicholas Hoult) ในบทของ “แจ็ค” ตัวเอกของเรื่อง, เอลินอร์ ทอมลินสัน (Eleanor Tomlinson) กับบทของ “เจ้าหญิงอิสซาเบลลา” และมีนักแสดงคนอื่น ๆ อีกมากมาย ทั้ง สแตนลีย์ ตุชชี่ (Stanley Tucci), เอียน แม็คเชน (Ian McShane), บิล ไนอี (Bill Nighy) และ อีวาน แม็คเกรเกอร์ (Ewan McGregor) Jack the Giant Slayer มีกำหนดเข้าฉายอย่างเป็นทางการในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 ในโรงภาพยนตร์เท่านั้น ทั้งในโรงภาพยนตร์ระบบ 3 มิติ และระบบดิจิตอลทั่วไป ซึ่งก่อนที่จะถึงวันนั้น ก็ลองมาชมภาพโปสเตอร์และตัวอย่างแรกของ Jack the Giant Slayer กันก่อนได้เลย… “แจ็คผู้สยบยักษ์”

Read more »

The Lord of the Rings: The Return of the King

There's definite value to making a series of films at the same time: the quality and the "look and feel" is consistent, and the passion of the people involved, if present in the first film, is present in all of them. Most important of all (unlike in The Matrix or even the Star Wars series), it shows that the creators have thought through the implications of their story arc, rather than just generating sequels due to public pressure. In the case of The Lord of the Rings, it probably didn't hurt that the plot was based on a famous well-established book.

And this is how it ends. In The Return of the King, the filmmakers tell a fairly simple story: how the two Hobbits, Frodo Baggins (Elijah Wood) and Samwise Gamgee (Sean Astin) finally return the powerful ring to the fires of Mount Doom. They take a well-paced 200 minutes to do so and every minute is worth watching.

The best character throughout the whole series of films for me was Smeagol (voiced Andy Serkis) whose history as he becomes the Gollum is showcased here, as is the corrupting nature of power. This is how the movie starts, and as everyone knows, it ends with his death. Perhaps the best lesson from this film is that Frodo is a potential Gollum, and Gollum is a potential Frodo.

The graphics were absolutely perfect. The final epic battle is a visual spectacle. And as has been the trademark in this movie series, the are interspersed with poignant scenes that are irrelevant to time and place, when viewed from an anthropomorphic perspective. Further, the visual scenes themselves a great mix of live action with computer-generated images which blend together seamlessly. The most anticlimactic moment had to do with the defeat of Sauron, which in the end I thought happened a little too easily. I would've liked to see him go head to head a little more with Frodo's friends.

No set of words in a review can do justice to The Lord of the Rings movies, save to say that it's best watched on a large screen with great surround sound so you can see for yourself why.

Read more »

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring

Power corrupts. Absolute power corrupts absolutely. This is an old adage that has been the basis for many a story. It is the primary plot device behind John Tolkien's The Lord of the Rings classic. Written in 1954-55, with origins dating back to 1937, the first of the three movie installments, which have already been filmed, tries to stay true to the mystical world present in the book. The resulting effort is a definite success.

The star of the story, and the film, is not a person, but an object, a ring. The ring allows one to control a host of other rings handed down to the different peoples of Middle Earth: three rings belong to the immortal elves; seven to the dwarfs; and nine rings to mortal humans. The ring that rules all the others, forged using the fires of Mount Doom by the evil Wizard Sauron (Sala Baker), gives its holder so much power that it corrupts all those who seek to wear it, even the purest.

Of course, there are some peoples that are more pure than others. Humans generally seem incapable of wearing it without being corrupted by its influence (no surprise there). But there exists a diminutive people, the Hobbits, who do seem at least capable of carrying it without being polluted too much. It falls upon one Hobbit, Frodo Baggins (Elijah Wood), to take the ring to Mt. Doom, which is the only place where it can be destroyed.

Frodo is aided in his quest by the wizard Gandalf (Ian McKellen), the elf Legolas Greenleaf (Armando Bloom), the dwarf Gimli (John Rhys-Davies), two humans Strider aka Aragorn (Viggo Mortensen) and Boromir (Sean Bean), and three other Hobbits including Frodo's friend Samwise Gamgee (Sean Astin). The story chronicles how Frodo, being a reluctant hero, travels through mysterious and dangerous lands of breathtaking beauty, and fights terrific monsters in the context of awesome towers and citadels, to achieve his goal.

Perhaps one of the most visionary aspects about Tolkien's work is how he set the stage for a Dungeons and Dragons style video-game. Director Peter Jackson imbibes to the film the same feel present the book, in terms of traversing a diverse variety of landscapes, while encountering a diverse variety of creatures, friend and foe alike. Watching the film, it's easy to become mesmerised by the fantasy that is unfolding purely based on the cinematography.

Like with Joanne Rowling's Harry Potter (or for that matter, Stephen King's It), this film does not live up what I imagined, but it does a great job of presenting what Jackson and his co-workers imagined. The special effects are spectacular and meticulously done, perhaps even better than those observed in Harry Potter. There are no cop-outs here and every place that it matters, the effort and the expense have been evidently put in. The soundtrack sometimes overwhelms the dialogue, of which there is a lot, interspersed between the action sequences. Do not miss seeing this on the big screen. This is how movies should be made.

Read more »

The Lord of the Rings: The Two Towers

The Lord of the Rings: The Two Towers is better than its predecessor, and that's a rare occurrence when it comes to Hollywood films.

The story begins where the first film left off: Frodo Baggins (Elijah Wood) continues on his quest to Mordor to destroy the powerful ring in the same fires of Mount Doom from which it was created. Aiding him, directly and indirectly are, fellow Hobbits Samwise Gamjee (Sean Astin), Meriadoc Brandybuck (Dominic Monaghan) and Peregrin Took (Billy Boyd); Gandalf (now) the White (Ian McKellen); Aragorn (Viggo Mortensen); Legolas Greenleaf the elf (Orlando Bloom); Gimli the Dwarf (John Rhys-Davies); and Treebeard the Ent (voice of John Rhys-Davies). Against him are Saruman the White (Christopher Lee) and Sauron the Dark Lord, whose spirit is intertwined with the ring. And a creature whose intentions are ambiguous (quite literally) is Smeagol/Gollum (voiced by Andy Serkis).

The main goal of this episode is to showcase the unleashing of the Saruman's forces to conquer middle earth. The movie actually ends on a positive note, with our friends having the upper hand in the two epic battles--between Saruman's 10,000 strong army and the inhabitants of the Kingdom of Rohan at their Helm's Deep fortress; and between the Ents and Sarmuan's war machine in Isengard--as well as several minor ones.

The cinematography, along with the computer graphics, is awe-inspiring. Gollum is animated brilliantly, so much that I thought he was more convincing than any of the real actors. The CGI in general is state-of-the-art; the only time I could clearly discern the computer generated images was when they had the battle with the Wargs, There is a lot of humour in the film, which shows that nothing in life is worth taking too seriously. The soundtrack, which is reminiscent of old Westerns, is excellent.

It's hard to fault a film that is as well-made as this one. In my view, The Two Towers is best judged on its own merits. While it would help to be familiar with Tolkien's works (including The Hobbit, which really fills in a great deal of the background material), this tale can stand on its own if you use your imagination.

The reason Harry Potter, Star Wars, Star Trek, are such big successes is because of the mythology they create. The Lord of the Rings, which predates these works, is no exception and is one of the richest. The film itself can be described only in superlatives. Go see it.

Read more »

Harry Potter and the Sorcerer's Stone

It is extremely difficult, if not impossible, to translate a book into a movie. The problem has to do with one's imagination: words in a book conjure up images that are highly personal and subjective, and any attempt by a third party to lend form to them ends up disappointing. Harry Potter and the Sorcerer's Stone is no exception in this regard, but fortunately, the imagery presented is awesome and wondrous in its own right.

The film is made strictly by the book: Harry Potter (Daniel Radcliffe), a young boy mistreated by his foster family, learns that he is special and comes of age... in the Hogwart's School of Magic (!) where he learns wizardry, plays Quidditch and fights an evil despotic wizard (who does not turn out to be his father).

While the movie stays fastidiously true to Joanne Rowling's book, perhaps one of the best adaptations ever, the adage that a picture is worth a thousand words doesn't hold true here. For the most part, from the initial victory of the baby Harry Potter upto the Quidditch match, a lot of the details are skipped. What we're presented with is a jump from one scene to another (sometimes too quickly) that illustrates with painstaking effort the magical realm that Rowling has constructed in her series. For example, while the opening sequence shows Professor Albus Dumbledore (Richard Harris) turning out the lights in a street, Professor McGonagall (Maggie Smith) changing to her true form from being a cat, and Hagrid (Robbie Coltrane) bringing Harry on his flying motorcycle, we're not really shown the celebration of Lord Voldemort's fall. This isn't criticism but just an observation; in fact, I think doing this is especially okay if one is familiar with the Harry Potter books, but it does impart a sense of urgency in the beginning portions of the film.

I marvelled at how technology enabled the film makers to make possible the wonders of Harry's world, including Diagon Alley and Gringotts Bank, the moving pictures, Hogwarts Castle, the Sorting Hat (Leslie Phillips), the ghosts in the Castle (including a cameo by John Cleese), Fluffy the three-headed dog, the ugly troll, and so on. I believe that it is technology that makes the Harry Potter film authentic, in the same way as in the X-Men or the How the Grinch Stole Christmas movies, by letting at least the imagination of a few people come to life as vibrantly as possible. Most of what I imagined and what was projected on the screen weren't really colinear, but it was still cool, incredibly so at times, to watch.

The movie, however, picked up with the first Quidditch match where Harry, on a broomstick, plays the position of a Seeker after the Golden Snitch, a particularly hard-to-catch ball, which is key to winning a game. The inspired depiction of the game meshed with my imagination extremely well, and from there on, the story of Harry's second encounter with the dark Lord Voldemort (Richard Bremmer) enfolded in a less fragmented and more cohesive manner. The final confrontation, and what Harry and his friends have to do get there, is a delight to watch.

For those paying attention, the main change from the book has to do with how Hagrid's dragon is disposed of and the resulting consequences. The ghosts also play a smaller role here though given the movie's running time, I'm not surprised parts like those were omitted.

The actors playing the young leads give decent performances, with Emma Watson as the know-it-all Hermione Granger standing out. The adult actors aren't given much time but they all present solid performances. The score by John Williams is simple but effective. The set design, cinematography, and visuals are impressive. Director Chris Columbus does a great job of bringing to the big screen the Enid Blyton-like atmosphere that Rowling's books exude.

Harry Potter and the Sorcerer's Stone is a great movie to watch. I viewed it from the perspective of someone who is intimately familiar with the books, and I believe there is strong merit to watching it being completely unfamiliar with the story, a choice I do not have given that I've read the four books a few times. Definitely check it out on the big screen and make sure you goto the bathroom before.

Read more »